Ierland 2017

24-08-2017 16:33

Ierland. Ik ben er met Gerrie. We zijn intussen overgestoken van west naar oost. Het zuidwesten en westen zijn verpletterend mooi. De vergezichten voeren hier een concurrentieslag. De leeftijd van het landschap dwingt je op de knieën. De natuur moet hier zijn uitgevonden. Wel moet je oppassen. Je hebt zó een overdosis buitenlucht. Dat geldt ook voor de nagelaten werken van de Kelten.  Sla gerust een paar steencirkels over. Je kunt er draaierig van worden. Af en toe moet je dus gewoon even naar een stadje gaan. Langs de kleurrijke gevels lopen. Hoedjes passen. Daar houdt zij van, van hoedjes passen.

We overnachten in B&B’s. Maggie uit Bantry hebben wij genomineerd voor het beste ontbijt van Europa. Dit met het oog een nieuwe MAX-serie. Bij het binnenkomen van een ander gasthuis stak ik ter begroeting mijn hand uit naar de gastvrouw, struikelde over de drempel en belandde met mijn twee handen op haar borsten. Een zachte landing. De vrouw liet ons giechelend binnen. Tijdens de rest van ons verblijf hield ze me veiligheidshalve op afstand met ‘mind your step’.  Ze kan zo op Schiphol aan de slag. In de winkelstraten van Galway staan de Ierse muzikanten om de 50 meter op straat te zingen. De zanglust is er zo groot dat ze elkaar ook nog afwisselen. De winkels verdwijnen er naar de achtergrond. Behalve dan de hoedjeswinkel. Want zij past graag hoedjes.

Ook in de pubs valt veel te genieten: eten drinken en ook hier muziek. Uit respect voor de Ieren onthoud ik mij van een oordeel over Guinness. Ook hebben wij beleefd meegeklapt wanneer een trio met uilleann pipe, viool en gitaar een portie traditioneel Ierse muziek opdiende. Categorie ‘best wel bijzonder’. De klompen van de Ieren.

Nee, dan de hoedjes. Ik vroeg: Wanneer koop je nou eindelijk es een hoedje? Zij: Kopen? Ben je gek. Ik draag nooit hoedjes.

 

Terug

Contact

Ben Groenendijk

© 2014 Alle rechten voorbehouden.

Mogelijk gemaakt door Webnode